Sketiglyka

Pin It
Όντως.. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ τον χρειάζομαι..
Το αλεξίπτωτο πέφτει σιγά σιγά και μοιάζει με αργό θάνατο..
Κοιτάς γύρω σου στον δρόμο και βλέπεις.. μια λαϊκή... παντού μια λαϊκή.
Έχει γεμίσει ο τόπος πράγματα, χωρίς πρωτοτυπία, αυθεντικότητα και προσωπικότητα. Όλοι έχουμε τα ιδια έπιπλα, τα ιδια διακοσμητικά, τα παιδιά μας έχουν τα ίδια παιχνίδια.. παντού πανομοιότυπα, αντίγραφα, κακές απομιμήσεις..
Οι Κινέζοι κακο-αντιγράφουν και πουλάνε στο παζάρι ολα τα επώνυμα είδη.. Γιατί λετε??
Γιατί είναι πιο εργατικοί από εμάς, ή πιο τεμπέληδες, πιο έξυπνοι, ή πιο αετονύχηδες??
Αν ήταν πιο εργατικοί θα βγάζανε τα δικά τους προϊόντα στην αγορά. Δεν υπάρχει κινέζικο Βurberry, μόνο απομίμηση Βurberry!!! ( η μάρκα είναι τυχαία)!!
Στο σχολείο μου έμαθαν πως όταν ζωγραφίζω κάτι δικό μου, δεν πρέπει να βάζω απο κατω την ζωγραφιά και απλά ακολουθώ τις γραμμές. Αυτό ήταν παρτιτούρα..οχι έμπνευση και ταλεντο και κυριως ΟΧΙ φαντασια..

Αν μιλάμε ελληνικά, και καταλαβαίνουμε το νόημα της λεξης! .
Αν ειναι δυνατον!!!! Ταλέντο στην αντιγραφή??μα ειναι αστείο!

Η δική μου ζωγραφιά, μπορει να είχε ατέλειες, λάθη, αλλά ήταν δική μου.
Μπορεί να έμοιαζε πολύ με άλλες, αλλά απο μακριά κάποιος μπορούσε να γνωρίσει αν είναι δικη μου η όχι.. Είχε την μοναδικότητα της δικής μου σκέψης, φαντασίας, και προσδιορίζει το πως βλέπουν τα δικά μου μάτια τον κόσμο αυτό!
Ακόμα και μια μουτζούρα στο μουσαμά, αν είναι αυθεντική, έχει νόημα και αξία.
Κάποιοι από εσάς με ξέρετε καιρό έστω και διαδικτυακά, κάποιοι άλλοι λίγο και ίσως οχι τοσο καλά... Ενα θα σας πω, εγω δεν τα κρατάω μέσα μου, δεν χαλάω τον εαυτό μου, κρατώντας τα κακώς κείμενα μέσα μου, παριστάνοντας ότι δεν με ενοχλούν και κάνοντας πως δεν τα βλέπω.. Τα βλέπω και τα παραβλέπω. Τα νιώθω και εκνευρίζομαι..
Ζω στην Ελλάδα που η απάτη είναι ο κανόνας, και ο σεβασμός και ο καθωσπρεπισμός είναι για την "Κυριακή" στην εκκλησία, που μας βλέπει η γειτόνισσα. Στην καθημερινότητα, ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο, συμπολίτη, συνεργάτη, συμπορευόμενο.. είναι προς εξαφάνιση.
Εγώ όμως.. τον σεβασμό τον απαιτώ...Τον απαιτώ γιατί τον δίνω.. και αν δεν τον πάρω κλείνω την πόρτα δυνατά..
Τόσο δυνατά που ακούγετε το ΜΠΑΜ... Λέω "Βαγγέληηηηηη" και μπαμ η πόρτα. :)) χα!
Δεν μπορώ τα δήθεν, τα τύπου και τα καλοπιάσματα. Δεν κάνω τπτ για το θεαθήναι!!
Με πείραξες θα στο πω, σε συμπαθώ θα στο δείξω, μου είσαι αδιάφορος, τότε θα αδιαφορήσω.
Δεν καταναλώνω φαιά ουσία για να σου το παίξω αλλιώς...

Δεν εχω ιδέα γιατι τα λέω ολα αυτα, ισως γιατι το ειχα ανάγκη.
Εξάλλου αυτό είναι το blog.. Είναι ενας τρόπος έκφρασης..
Με κούρασαν πολλά τον τελευταίο χρόνο, κάπου εκανα και εγω λάθη το αναγνωρίζω, δεν απολογούμαι για την παρορμητικότητα και τον ενθουσιασμό μου, απέναντι στις καταστάσεις.. Thats me folks! I am trying my best!
Χάθηκαν όμως τα όρια, τώρα τελευταία ειδικά.. Τα όρια τα δικά μου...
Ετσι λοιπόν στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να βάλουμε ορια. Εγω, εσείς, οι πολίτες, οι πολιτικοί, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, οι ανταγωνιστές, οι φαντασιόπληκτοι! Ορια σε αυτον που τα πατάει "δηθεν καταλάθος". Αν ο καθένας μας βαλει τα ορια του, τοτε ο κοσμος μας θα είναι καλύτερος.. και εδω ειναι μερικά απο αυτα που θα άλλαζαν...

• Δεν θα πάρκαρες ποτέ σε πάρκινγκ αναπήρων.
• Δεν θα πέταγες τα σκουπίδια στον καδο που έχει ξεχειλίσει, λόγω απεργίας, και θα τα κρατούσες στην βεράντα σου καλά κλεισμένα.
• Δεν θα έβριζες με το παραμικρό, στο τιμόνι.
• Δεν θα καταπατούσες τα δικαιώματα του πεζού.
  
• Δεν θα άφηνες το οικόπεδο σου γεμάτο ξερά χόρτα να μπορεί να καεί..
  
• Δεν θα κυκλοφορούσες στο αυτοκίνητο χωρίς ζώνη,.
• Δεν θα πουλούσες χωρίς να πληρώνεις φόρους.
• Δεν θα τάιζες τα παιδιά σου έτοιμο φαγητό.
• Δεν θα έβριζες τον διπλανό σου αν δεν συμφωνεί μαζί σου.
• Δεν θα κορόιδευες τους κοντούς, τους ξανθούς, τους χοντρούληδες.
• Δεν θα είχες ανάγκη να πεις ψέμματα.
  
• Δεν θα έκλεβες. Δεν θα αντέγραφες, δεν θα εξαπατούσες τον κόσμο.
• Δεν θα εκμεταλλευόσουν τους άλλους.
• Δεν θα παριστάνεις τον "φιλο" αν πραγματικά δεν το αισθανεσαι!
  

Ειναι τοσα πολλα, που θα μπορουσα να γράφω σελίδες ολόκληρες.. αλλά νομίζω πως ολοι λιγο πολυ, ξέρουμε πολύ καλά, πως εχουμε μερίδιο ευθύνης σε ολο αυτό, γι αυτό καθόμαστε σαν αγάλματα μπροστά στον γκρεμό περιμένοντας κάποιον πιο θαρραλέο να μας κλωτσήσει..

Σας φιλώ, δεν εχει φωτογραφίες σήμερα.. μόνο αυτο! Πειτε το παραληρηματικό, I dont care...
Είναι ενα κειμενο μεσα απο τα δικα μου ματια.
Δεν εχει να κανει με καποιο περιστατικό, εχει να κάνει με ολο αυτο που περνάμε καθε μερα, και την ποιότητα στην ζωη που εχει χαθεί. Σε ολα, στα αντικείμενα, στα συναισθήματα, στο βλέμμα. Ακόμα και το βλέμμα μας προς τους αλλους ειναι κακής ποιότητας!
Η αλλαγή είναι μέσα μας, και ο καθένας μπορεί να αλλάξει μόνο τον εαυτό του.

..Επιστρέφω σύντομα με ανανεωμένο blog και site... και ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ!!!
Αλλάζουμε εμφάνιση, αλλάζουμε διάθεση, και όπως είπε και o Steve Jobs....
Είμαστε πολύ hungry και πολυ foolish!!

Για να μαθαίνεται τα νέα μας, σας περιμένω στην σελίδα μας στο facebook!
Μην χαθούμε!